Tematyka cyberpunka leży w kręgu moich zainteresowań od czasu, gdy jakieś 20 lat temu w moich rękach wylądował „Neuromancer” Williama Gibsona. Moja lekcja książek należących do tego gatunku rośnie od tego czasu i pojawienie się na polskim rynku „Cyberpunka 1982-2020” Michała Wojtasa, reklamowana jako najpełniejszą historia tego nurtu oczywiście przykuła moją uwagę. I choć ciężko mi opisać, jak bardzo się zawiodłem, próbę podejmę.
Jako kosmiczne pif paf z zacięciem militarystycznym „Bitwa o Kieł” sprawdza się całkiem nieźle i cieszy to, że trzyma poziom poprzedniczek, które to poza jednym wyjątkiem są bardzo fajnymi czytadłami.
Type O Negative. Kapela, którą po raz pierwszy usłyszałem na ścieżce dźwiękowej z filmu Mortal Kombat przewijała się na moich playlistach od wielu lat.
Achaja Ziemiańskiego klasyfikowana jest jako fantasy, chociaż ja osobiście bym się nie sugerował tą szufladką
